Σε σχέση με την ποιότητα της ζωής δεν υπάρχει χειρότερο, όπως υγρασία στους τοίχους, ξεφλούδισμα σοβά και χρώμα, άλατα εξανθήσεις μούχλα και κακοσμία, ή ξεθωριασμένη και υγρή ταπετσαρία.

Ειδικά οι τοίχοι σε παλιά κτίρια είναι συχνά τα θύματα των τριχοειδών, (ανοδική υγρασία), η οποία απορροφάται από τα θεμέλια. Εδώ έχουμε την έλλειψη οριζόντιας και κάθετης προστασίας που θα αποτρέψει τη διείσδυση υγρασίας στην τοιχοποιία.

Η πορώδης τοίχοι απορροφούν από το έδαφος, την υγρασία. Αυτό μπορεί να αναπτυχθεί από την επιφανειακή τάση τις υγρασίας, των δομικών υλικών και των υφισταμένων τριχοειδή / πόρους (τριχοειδή σωλήνα), πίεση η οποία δημιουργεί κίνηση προς τα πάνω. Όσο πιο λεπτά είναι τα τριχοειδή αγγεία, τόσο μεγαλύτερη πίεση αναπτύσσει και αυξάνεται η υγρασία.

Επιπλέον, η υγρασία αποτελεί βασική αιτία μεταφοράς επιβλαβών αλάτων από το έδαφος. Αυτό εκτός του ότι προκαλούν νιτρικό κάλιο, φθορά του επιχρίσματος, τίθεται κίνδυνος καταστροφής και τις δομικής κατασκευής.

Όταν το κάτω μέρος του τοίχου το σφραγίσουμε με μονωτικά δομικά υλικά, (π,χ πέτρα) η καλύψουμε την επιφάνεια του τοίχου με χρώματα τα οποία δεν αναπνέουν τότε επιταχύνουμε την ανοδική υγρασία να ανέβει πιο ψηλά για να βρει διέξοδο, και να ισορρόπηση έτσι με την εξάτμιση.

Η μόνιμη απομάκρυνση τις υγρασίας είναι δυνατή μόνο με την κατάργηση των τριχοειδών ανόδου.